OH &*^@&! ik ben pissed...

Oke en waarom heb ik niet naar mijn gevoel geluisterd??? Nee ik vond het toch ook wel belangrijk om naar de medisch onderbouwde mensen in het ziekenhuis te luisteren. En waarom ook niet, ze hebben ervoor geleerd toch?!?!

Gisteren werd bij Elin dus haar neusamandelen geknipt, die ochtend had ze een temp van 38.3. Ik had dus gebeld naar het ziekenhuis, of het wel verantwoord was. "ja hoor mevrouw, dit is nog acceptabel"

Oke, prima denk je dan. Maar er zit toch zo'n stemmetje in je hoofd. Ik heb de vaccinaties al 2 keer uitgesteld omdat ze een snotneus had. Maar een operatie laat ik wel staan???

Gisteren ging het eigenlijk best goed met Elin. Ze knapte goed op. At redelijk, dronk veel minder dan normaal, maar in een lekkere sappige peer had ze wel trek in. Prima toch, zit ook vocht in, en nog vitamines ook! Toetje ging ook goed, al met al had ze wel wat vocht gehad.

Vanmorgen keek ze al wat droevig uit haar oogjes en kwam bij ons in bed liggen. Ze zeurde zelfs niet om eten (doet ze normaal echt!)
Overdag ging het drinken ook niet echt, eten ging redelijk. 2 peertjes gegeten en 2 sneetjes brood. Temp was prima.

Vanmiddag zelfs zonder mopperen naar boven om te slapen. De rest van de middag was ze hangerig en haar oogjes stonden ongelukkig.

Om 18.00 uur vroeg ze er zelfs om, om naar bed te mogen!!! Oke, tijd om te tempen: 40 graden!!! WAT!!! Shit hoe kan dat nou? Hadden we haar wel moeten laten opereren??? Heeft ze ergens een onsteking, ze grijpt niet naar haar oortjes, niezen doet haar wel pijn, maar dat is logisch toch???

Toen de HAP maar gebeld, krijg je zo'n miep aan de telefoon. Ik gezegd dat ze dus de o.k. in is gegaan met 38,3 nu 1,5 dag later 40 graden koorts. Ze vroeg verder niets, niet of ze goed at, goed dronk. Ik zou terug gebeld worden door haar of de dienstdoende KNO-arts.

1uur later: telefoon: het ziekenhuis. "mevrouw, waar blijft u?"
ik:  "sorry???"
zij: "ja u zou een receptje op komen halen."
Ik: "uhm, dit is de eerste keer dat u belt, ik weet niets van een receptje. ik zou terug gebeld worden door u of de kno-arts"
Zij: "nee hoor, ik heb u al terug gebeld en u krijgt een penecilinekuurtje voor uw dochter"
Ik: "nou ik weet nergens van, maar ze is allergisch voor penecilline"
Zij zuchtte (ja echt zuchten!!!) "dan bel ik de arts wel weer om het te laten veranderen. Maar kom maar meteen hierheen, want dat is zo gebeurd"
Ik: "Ik kom er straks aan, ik ben nu alleen thuis met een ziek kindje en mijn man is over een kwartier of zo thuis. "
Echt wat denkt ze?!? niet eens excuses!!! Belachelijk!!

Toen ik daaraan kwam zei ze dat ik maar meteen moest beginnen met het kuurtje. Ik ken mijn dochter, die ga ik dus niet wakker maken, dat schiet toch niet op. Ze eet echt geen hap als ze niet lekker is, dus dat kuurtje moet ik er al spelenderwijs in krijgen, gaat echt niet lukken als ze slaapt!

Morgenvroeg ga ik eerst met haar naar onze eigen huisarts en laat haar onderzoeken. Ik vind het maar niets dat ze nu een kuurtje krijgt zonder dat ze nagekeken is! Ben ik daar nu zo raar in???
Wat zouden jullie doen???